Het belangrijkste onderwerp van verering in de Eikan-dō-tempel is een houten beeld van Amida Boeddha die over zijn schouder kijkt in plaats van recht vooruit. De legende wil dat het standbeeld op een dag tot leven kwam, van zijn sokkel afstapte en ging bidden samen met hoofdpriester Eikan. Naar verluidt zou Eikan vol verbazing zijn gestopt, waarop het beeld zijn hoofd draaide om te zeggen dat hij langzaam was. Het hoofd is zo blijven staan.

Het standbeeld zou in de twaalfde eeuw zijn gemaakt. Het staat in de Amida-zaal die aan het begin van de zeventiende eeuw werd gebouwd.

De tempel heet formeel Zenrin-ji, Japans voor 'tempel in een rustig bosje'. Door de ligging tussen de bomen, vijvers en mostuinen is Eikan-dō een van de rustigere tempels in Kyoto.

Hoewel de tempel al uit 863 stamt, zijn de diverse gebouwen op verschillende momenten tussen de zeventiende en twintigste eeuw gebouwd. Als je de heuvel verder beklimt, bereik je de Tahoto-pagode uit 1928, een gebouw van twee verdiepingen waarvan de eerste verdieping rond is. Daar kijk je uit op het tempelterrein en de stad.

De stroompjes die over het terrein lopen, komen samen in de Hojo-vijver. Deze ligt in een tuin die is aangelegd voor meditatie en reflectie. Er lopen meerdere stenen bruggen over de vijver heen. Het is een spectaculaire plek om in de herfst te genieten van de rode en oranje esdoornbladeren waar de tempel om bekendstaat. In de herfst is de tempel langer open en zijn de tuinen verlicht, wat een betoverende aanblik geeft.

Vanaf het station Kyoto, het belangrijkste openbaarvervoersknooppunt, vertrekken bussen die ruim een half uur onderweg zijn. De tempel is dagelijks geopend. Er geldt een entreeprijs.