The Radio Museum

Voor de eerste kamer die ik kreeg moest ik door een gang en een hal, naar buiten en even verder weer naar binnen, trappen op om uiteindelijk in een klein kamertje te zitten, waar ik de ochtend nadien werd overvallen door mieren. Er werd mij dan een andere kamer toegewezen, in het hoofdgebouw, met een aantal trappen, bochten, gangen, weer trappen en gangen, en dan toch nog trappen om uiteindelijk in een piepklein kamertje te belanden, met een piepklein raampje met uitzicht over de lelijke daken boven de keuken, met de dampen van de keukenschouw waardoor je het raampje niet kon openzetten vanwege de stank. Kamer met vast tapijt met overal vlekken, klein meubeltje, geen lichtschakelaar aan het bed, verwarming werkt niet, geen airco, geen frigotje, rammelende soort van houten deksel in de wand, zeer verouderde badkamer, standaard Engels buffetontbijt, geen broodjes, geen beleg etc. In het geheel een zeer verouderd gebouw met verouderde voorzieningen. Veel te duur voor wat je krijgt.