Isabel II-brug, in de volksmond bekend als Triana-brug, is een brug in Sevilla (Andalusië, Spanje). Het verbindt het stadscentrum met de wijk Triana en steekt de rivier de Guadalquivir over. In de 19e eeuw verving het een oude botenbrug die op zijn plaats bestond, en vormt de oudste bewaard gebleven ijzeren brug in Spanje.23 De bouw eindigde in 1852, onder het bewind van Isabel II, en daarom draagt ​​​​het die naam.

De Plaza de España is een architectonisch complex gelegen in het María Luisa-park in de stad Sevilla (Spanje). Het werd ontworpen door de architect Aníbal González. Het werd tussen 1914 en 1929 gebouwd als een van de belangrijkste constructies van de Ibero-Amerikaanse tentoonstelling van 1929. Het is het grootste gebouw van alle gebouwen die in de 20e eeuw in de stad zijn gebouwd, vergelijkbaar met de andere twee opmerkelijke historische constructies buiten de stadsmuren de stad, het ziekenhuis van de vijf wonden (16e eeuw) en de koninklijke tabaksfabriek (18e eeuw)

De Heilige, Metropolitaanse en Patriarchale Kathedraal Kerk Santa María de la Sede y de la Asunción de Sevilla; beter bekend als de kathedraal van Sevilla, het is een katholieke tempel in gotische stijl. Het is een van de grootste kathedralen ter wereld in die stijl.12 UNESCO verklaarde het in 1987, samen met het Real Alcázar en het Archivo de Indias, tot werelderfgoed3 en op 25 juli 2010, eigendom van uitzonderlijke universele waarde. 45 Volgens de overlevering begon de bouw in 1401, hoewel er geen gedocumenteerd bewijs is van de start van de werkzaamheden tot 1433. Het gebouw werd gebouwd op de plek die overbleef na de sloop van de oude moskee Aljama van Sevilla, waarvan de minaret (de Giralda) en patio (Patio de los Naranjos) zijn nog steeds bewaard gebleven.

Het Real Alcázar van Sevilla is een ommuurd paleiscomplex gebouwd in verschillende historische stadia. Het oorspronkelijke paleis werd gebouwd in de Hoge Middeleeuwen. Sommige overblijfselen van islamitische kunst zijn bewaard gebleven en, uit de periode na de Castiliaanse verovering, een Mudejar-paleisachtige ruimte en een andere in gotische stijl. Bij latere hervormingen werden renaissance-, maniëristische en barokke elementen toegevoegd. Buitenmuur en Leeuwenpoort. Het is de residentie van leden van de Spaanse koninklijke familie wanneer ze Sevilla bezoeken. Dit maakt het het oudste koninklijke paleis in gebruik in Europa. UNESCO verklaarde het in 1987 samen met de kathedraal van Sevilla en het Archivo de Indias tot werelderfgoed. In 2019 ontving het 2.067.016 bezoekers, waardoor het een van de meest bezochte monumenten in Spanje is.

Giralda is de naam die wordt gegeven aan de klokkentoren van de kathedraal van Santa María de la Sede in de stad Sevilla, in Andalusië (Spanje). Het onderste deel van de toren komt overeen met de minaret van de oude stadsmoskee, uit het einde van de 12e eeuw, in de Almohaden-periode, terwijl het bovenste deel een bovenliggende constructie is uit de 16e eeuw, in de christelijke periode, om de bellen. . Op zijn hoogtepunt staat het bronzen beeld dat de Triumph of Faith vertegenwoordigt en de functie heeft van een windwijzer, de Giraldillo. Het meet 94,69 m meter hoog. Op 29 december 1928 werd de kathedraal, inclusief de Giralda, uitgeroepen tot Nationaal Monument. In 1987 werden het Alcázar-complex, het Archivo de Indias en de kathedraal met zijn toren als Werelderfgoed beschouwd.

Het historische gebouw dat het stadhuis inneemt, is een van de meest opvallende voorbeelden van renaissance-architectuur, met een minieme decoratie die in de volksmond Plateresque wordt genoemd. Het is gelegen aan de Plaza Nueva. Het begon in de 16e eeuw te worden gebouwd door Diego de Riaño, de meester voerde de zuidelijke sector van het stadhuis uit, een klein gebouw met alleen de kapittelzaal, de halt, de oude trap en de kamer van trouwe beulen, naast de communicatieboog met het Franciscaner klooster en twee verdiepingen bedekt met platereske reliëfs met afbeeldingen van historische en mythische figuren, heraldiek en emblemen die verwijzen naar de stichters van de stad, zoals Hercules en Julius Caesar. Dit hoofdkwartier werd in de jaren tachtig vergroot. XIX door Demetrio de los Ríos en Balbino Marron, die een nieuwe hoofdgevel tekenden, gericht op de Plaza Nueva, in neoklassieke stijl.

De Torre del Oro de Sevilla is een uitkijktoren op de linkeroever van de rivier de Guadalquivir, in de stad Sevilla, Andalusië, Spanje uit 1221. De hoogte is 36 meter. De toren werd tussen 1220 en 1221 gebouwd in opdracht van de Almohaden-gouverneur van Sevilla, Abù l-Ulà, die hem op 24 februari 1221 aan de stad overhandigde. Het werd in 1931 uitgeroepen tot historisch-artistiek monument en is meermaals gerestaureerd. In de moderne tijd werd het gerestaureerd in 1900, tussen 1991 en 1992, in 1995 en in 2005.38 Het werk van de marine is belangrijk geweest voor de instandhouding ervan. Het is in een goede staat van instandhouding en herbergt het Maritiem Museum van Sevilla. Het is gelegen in het historische centrum van de stad Sevilla, in de Barrio del Arenal, in hetzelfde gebied als de Maestranza arena, de Torre de la Plata of Las Atarazanas, en aan de overkant is de Barrio de Triana. .