We lopen langs de rand van de Kilauea Iki krater naar een 500 jaar oude lavabuis in een gematigd regenwoud. Het is een echte lavatunnel die ontstond toen gesmolten lava ooit onder het oppervlak stroomde tijdens een vulkaanuitbarsting. Zodra de vloeibare lava wegvloeide, liet het een holle buis achter waar je doorheen kunt lopen. De lava die Nāhuku uitsneed was meer dan 1.093 °C terwijl het stroomde – te gek heet! ️ Deze lavabuis is ongeveer 500 jaar oud, geologisch vrij recent. De tunnel waar je doorheen loopt is ongeveer 600 voet lang en op sommige plaatsen stijgt het plafond 20 voet hoog of meer. Ingang van het regenwoud Het pad om in de buis te komen slingert door een weelderig inheems regenwoud, levend met inheemse vogelzang en grote varens. Je gaat letterlijk van jungle naar het hart van wat ooit een rivier van vuur was!

Een uitbarsting in juli 1974 vulde deze krater gedeeltelijk toen hij uit de nabijgelegen bronnen sijpelde.

Dit gebied heeft een krater, maar het meest ongewone kenmerk van dit gebied is het grote thermische gebied dat bomen en gras heeft gedood. Het thermaal gebied begon rond 1939, en het blijft langzaam het bos eromheen verzwelgen. We zullen moeten afwachten wat de toekomst brengt.

Mauna Ulu betekent “groeiende berg” in het Hawaïaans — en de naam is letterlijk. Het vormde zich als een gloednieuw vulkanisch schild tijdens een langdurige uitbarsting in de East Rift Zone van Kīlauea. Het is geen enkele kegel, maar een breed lavaschild, laag voor laag opgebouwd terwijl lava herhaaldelijk uitstroomde en zich zachtjes over het land verspreidde. Een historische langdurige uitbarsting Eruptiedata: 1969-1974 — bijna vijf jaar, waarmee het een van de langste uitbarstingen van Kīlauea in de moderne geschiedenis is. Gedurende die tijd barstte Mauna Ulu bijna continu uit, waardoor het landschap langs Chain of Craters Road fundamenteel werd hervormd.

Natural Sea Arch : Hōlei Sea Arch is een enorme natuurlijke rotsbrug gevormd door de niet aflatende kracht van de Stille Oceaan die oude lavakliffen erodeert. Golven holden langzaam zachtere en gebroken delen van het basalt uit tot er een boog overbleef. Grootte : De boog reikt ongeveer 90 voet (27 m) hoog - hoger dan een 7 - verdiepingen tellend gebouw! Erosie op het Werk : De boog werd uitgehouwen uit een lavastroom die ongeveer 550 jaar oud is. Oceaangolven bonsden op scheuren en zwakke plekken tussen harde en zachte lavalagen – een proces dat differentiële erosie wordt genoemd – en vormden geleidelijk de boog die je vandaag ziet.

Pauahi komt van de Hawaïaanse woorden “pau” (voltooid/gedaan) en “ahi” (vuur), wat “vernietigd door vuur” betekent — een toepasselijke naam voor een krater gevormd door vulkanisch vuur. Het is een grote vulkanische kuilkrater – een diepe, steile depressie die vooral wordt gevormd door het instorten van het oppervlak terwijl magma ondergronds beweegt, in plaats van door explosieve bombardementen. Pauahi is vrij groot: ongeveer 500-610 m lang, tot ongeveer 90-150 m diep en ongeveer 90 m breed. Eruptieve geschiedenis Pauahi heeft in de recente (geologische) geschiedenis meerdere vulkanische gebeurtenissen gekend, waardoor het meer is dan alleen een statisch gat in de grond : Mei 1973 : Een kloof opende en barstte kortstondig uit op de kraterbodem. November 1973 : Een langere uitbarsting (ongeveer 31 dagen) veroorzaakte lavastromen en dramatische kenmerken op de kraterbodem. November 1979 : De laatste uitbarsting was kort (een dag) en verliet het lavaoppervlak dat je vandaag ziet.