Volg de duisterste waargebeurde verhalen van Cagliari door de steegjes van Castello: een echte politieke moord uit de 17e eeuw, een geleerde die door de Spaanse Inquisitie op de brandstapel werd gezet, een gedocumenteerde moord uit 1902, en spookverhalen die nog steeds de ronde doen over diezelfde gebouwen.
Let op: dit is geen doorsnee spooktocht. Elke legende hier staat vlak naast een echt stukje geschiedenis, zodat je zelf kunt beoordelen waar de herinnering ophoudt en de mythe begint. Daarom vonden we het niet meer dan logisch om je ook van Cagliari te laten proeven, midden in de steegjes van de oude binnenstad: maak je klaar om de lokale cultuur te proeven, onder het genot van een glas wijn, en sluit de avond af met een… misschien wel iets zoetere noot! Er is geen betere manier om je helemaal onder te dompelen in het leven van deze geweldige stad.
Begin bij de Torre di San Pancrazio, een toren uit 1305 in Pisanese stijl die vroeger als gevangenis diende. Hier vertelt de gids over de ‘vampiervrouwen’ die naar verluidt in de voormalige kerkers rondspoken, en over Dominiga Figus, die in 1547 als heks op de brandstapel werd veroordeeld.
Maak een wandeling door de Via Canelles en de Via Alberto La Marmora, waar twee van de meest indrukwekkende palazzi van Cagliari nog steeds een stukje echte geschiedenis ademen. In het Palazzo Asquer staat nog steeds een gedenkplaat met de namen van de zeven edelen die de Spaanse onderkoning op 21 juli 1668 in een hinderlaag hebben vermoord — de Camarassa-samenzwering, een van de bloedigste politieke moorden in de Sardijnse geschiedenis. Een paar huizen verderop, in het Palazzo Serra di Santa Maria, zorgt een echte moord uit 1902 – waarbij de eigenaar werd vermoord door een jaloerse bediende – er nog steeds voor dat het gebouw de reputatie heeft dat er spoken rondwaren.
Een paar stappen verderop, op het kleine pleintje dat vroeger de Plazuela heette — tegenwoordig Piazza Carlo Alberto — werd de leider van de samenzwering drie jaar later opgepakt en onthoofd; zijn hoofd werd zeventien jaar lang op een nabijgelegen toren tentoongesteld als waarschuwing voor de stad. De mensen hier zeggen nog steeds dat zijn onthoofde geest elk jaar in juni met ijzeren kettingen door dezezelfde steegjes sleept, en zo het pad van zijn eigen executie volgt.
Op Piazzetta La Marmora hoor je de legende over een schatkist die door een geest in 18e-eeuwse kleding aan een bang kind werd getoond, en die kort daarna weer verdween. Dan kom je bij het Piazza Palazzo, vlak voor de kathedraal, waar de Spaanse Inquisitie vroeger heksen en ketters berechtte: hier werd Sigismondo Arquer, een in Cagliari geboren geleerde, veroordeeld voordat hij in 1571 in Toledo levend werd verbrand – een lot dat later werd vergeleken met dat van Giordano Bruno.
Loop langs het Piazza San Sepolcro, waar de Ruota degli Innocenti van Cagliari staat – de plek waar vroeger anoniem achtergelaten pasgeboren baby’s werden achtergelaten – en ga dan naar het Bastione San Remy voor nog een paar laatste verhalen, terwijl heel Cagliari zich onder je uitstrekt. De wandeling eindigt bij het Palazzo Pes di Villamarina, op een rustig stukje van de Via Duomo, waar zich een heel ander spookverhaal afspeelt: een jonge edelvrouw die door haar eigen vader werd opgesloten en aan haar lot werd overgelaten om te sterven. Naar verluidt dwaalt ze nog steeds door de gangen van het Castello, samen met de onthoofde markies — volgens sommigen te herkennen aan een vage geur van viooltjes.
