We komen Almendres Menhir tegen, dichtbij Almendres Cromlech, omdat ze nauw met elkaar verbonden zijn. Gezien vanaf de kruin, geeft de menhir de zonsopgang aan in de zomerzonnewende (de langste dag van het jaar). Het heeft de vorm van een langwerpig ei en heeft een staf (personeel) gegraveerd in het bovenste gedeelte. Deze vorm vertegenwoordigt het belang van de natuur in het Neolithicum, vooral wat betreft de domesticatie van dieren.

Évora Steden en dorpen Gegarneerd met een imposante kathedraal, ligt Évora op een zacht glooiende heuvel die uit de enorme Alentejo-vlakte rijst. Het bewaakt zijn historisch centrum met een enorme buitenmuur en vertegenwoordigt een waardevolle culturele nalatenschap die door UNESCO als Werelderfgoed is aangemerkt. De stad, met zijn smalle straatjes van Moorse oorsprong in contrast met pleinen waar het licht binnenstroomt, heeft twee millennia hssitory in handen. Veroverd in 59 B.C. door de Romeinen noemden ze het "Liberalitas Julia". In deze periode kreeg Évora groot belang, zoals blijkt uit de overblijfselen van die tijd: de ruïnes van een mooie tempel daterend aan het einde van de tweede eeuw, verschillende delen van de muur en de poort, recentelijk Dona Isabel genoemd, naast de overblijfselen van thermale baden onder wat nu het Gemeenteraadsgebouw is. Weinig overblijfselen uit de Visigoth-periode (5e - 8e eeuw). Daar volgde de Moorse periode die begon met de verovering van de stad door Tárique. Dit duurde tot de christelijke herovering in de 12e eeuw. Yeborah, zoals het bekend werd, had al een onuitwisbare Moorse invloed ontvangen, het duidelijkst gezien in de wijk Mouraria. Na de herovering, in aanvulling op tussen de binnen- en buitenmuren, trok de stedelijke ontwikkeling verder dan de muren van de stad. De stad was de thuisbasis van het hof van verschillende Portugese koningen van de eerste en tweede dynastie. Gedurende deze periode was het begiftigd met verschillende paleizen en monumenten, met name tijdens de regeerperiode van de koningen João II en Manuel (15e en 16e eeuw). Dwaal door de straten en absorbeer de geheime ziel die een breed scala aan culturele invloeden heeft vastgelegd in deze stad van de wereld. Er zijn ook uitstekende restaurants en bars, esplanades, kunst- en handwerkwinkels en de jeugdige aard van degenen die de universiteit bijwonen dragen allemaal bij tot een dynamiek van het heden met zijn wortels zeer stevig in het verleden.

Templo romano de Évora oudheidkunde De Romeinse tempel, meer dan 2000 jaar oud, is het ex-libris-monument van Évora en is een van de belangrijkste historische ruïnes in het land. De Romeinse tempel in Évora werd gebouwd in de eerste eeuw, in de tijd van Caesar Augustus. Het heeft een lange geschiedenis en dient als getuigenis van vele transformaties en verschillende gebruiken door de eeuwen heen. Het werd praktisch verwoest toen de barbaren het Iberisch schiereiland bezetten in de vijfde eeuw, en diende als een bankkluis en slagerij naar kasteel Evora in de 14e eeuw. Het oorspronkelijke Romeinse ontwerp werd pas in de 19e eeuw teruggevonden, in een van de eerste archeologische interventies in Portugal. Het is een getuigenis van het Romeinse forum van de stad Évora, gewijd aan de keizerlijke sekte, waarmee een 17e-eeuwse traditie werd verduidelijkt die beweerde dat de tempel was gewijd aan de godin Diana. Om deze reden werd het vele jaren geïdentificeerd als de Tempel van Diana. Recente opgravingen hebben aangetoond dat het werd omringd door een portiek en waterspiegel.

Van de kathedraal van Évora tot Largo das Portas de Moura Ander Als u de apsis van de Sé omdraait, loopt u de straat Freiria de Cima in, op zoek naar de veranda's en dubbele ramen die sommige huizen sieren. Als u door de straten van Cenáculo en Freiria de Baixo loopt, komt u de straat S. Manços tegen, waar het huis van Garcia de Resende staat (koninklijke secretaris, dichter en schrijver). Het huis beschikt over drie prachtige, samengevoegde manuelijnse ramen, versierd met kleine zuilen en punten in Moorse stijl. Verderop, op het Portas de Moura-plein, trekt naast de Mudéjar-Manuelijnse veranda van het Cordovil-huis de prachtige renaissancefontein alle ogen. Vanaf deze plek kan de interessante hoek van de Sé bijzonder goed worden onderscheiden. Dichtbij ligt de voormalige Universiteit van de Heilige Geest, gesticht in 1559 door kardinaal Henrique voor het College van de Compagnie van Jezus.

Bottenkapel in Evora – Geschiedenis De kapel werd in de 17e eeuw gebouwd op initiatief van drie franciscanen. Hun doel: de boodschap overbrengen van de tijdelijkheid en kwetsbaarheid van het menselijk leven. Deze boodschap komt duidelijk over op de bezoekers van Bones Chapel, direct bij de ingang, via het bordje “Wij botten die hier zijn, op de jouwe wachten we”. In feite getuigt het van de macabere smaak van de barokmannen voor necrofilie.

Igreja de São Francisco / Capela dos Ossos - Évora monumenten Kerk van São Francisco - Évora Een van de opvallende kenmerken van de façade is een kerkportiek met bogen van verschillende stijlen - een typisch voorbeeld van het 'huwelijk' tussen gotische en Moorse stijl dat te vinden is in zoveel monumenten van deze regio in Portugal. Over de deuren van Manueline zien we de emblemen van de koningen die opdracht hebben gegeven voor de bouw ervan - D. João II en D. Manuel I - waarvan de emblemen respectievelijk de pelikaan en de armillosfeer waren. Een bijzonderheid van de kerk is dat het een enkel schip heeft, eindigend in een geribbeld gewelfd plafond, dat de grootste overspanning heeft van alle Portugese gotische architectuur. Aan de zijkanten zien we twaalf kapellen, allemaal bedekt met barok houtsnijwerk. De hoofdkapel, daterend uit het begin van de 16e eeuw, heeft nog steeds belangrijke renaissancistische kenmerken, zoals de kansels. Het is de moeite waard om de harmonieuze decoratie op te merken van stenen, gesneden houtwerk en azulejo-tegels in de kapel van de derde orde, op een van de armen van het transept. Binnen kunnen bezoekers de vreemde Bones-kapel zien, gebouwd tijdens de Filippijnse periode (17e eeuw). De pilaren en muren zijn volledig bedekt met botten. Het is ook de moeite waard om de late renaissance-doorgang te zien, waar de hoofdsteden van de kolommen op een andere manier lijken te zijn ingericht, naargelang men kijkt vanaf de buitenkant of het interieur.