Met uitzicht op de Taag (Tejo) in het zuiden, is het plein in het Portugees nog steeds algemeen bekend als Terreiro do Paço, omdat het het Koninklijk Paleis van Ribeira huisvestte totdat dit laatste werd verwoest door de grote aardbeving in Lissabon in 1755. Na de aardbeving werd het plein volledig gerenoveerd als onderdeel van de wederopbouw van Pombaline Downtown (Baixa), in opdracht van markies van Pombal, die minister van Portugal was van 1750 tot 1777, tijdens het bewind van de Portugese koning D. José I .

We zullen genieten van het uitzicht op Almada aan de zuidoever van de rivier met de vuurtoren van Cacilhas en de oude dokken en scheepswerven.

De vuurtoren begon te werken op 31 december 1885 met als doel de zuidelijke grens van het ankergebied aan de rivier de Taag aan te geven, een gebied waar veel mist is. Het straalde een vast wit licht op olie uit van meer dan 342 graden, met een lens van de vijfde orde die een nominaal bereik van 11,5 zeemijl gaf. In mei 1886 werd een klok toegevoegd, bestuurd door een uurwerk. In 1905 werd een apparaat geïnstalleerd om het licht elke minuut vijf seconden te bedekken om het te onderscheiden van de vaste lichten van schepen op de rivier. Net als bij andere vuurtorens in Portugal, werd de vuurtoren van Cacilhas tijdens de Eerste Wereldoorlog gesloten van maart 1916 tot eind 1918. In 1927 begon het acetyleengas te gebruiken voor verlichting, een vierde orde lens werd geïnstalleerd en blauwe panelen werden toegevoegd om het een groen licht te geven, om te voldoen aan de internationale voorschriften voor bakboordlichten.

Het heiligdom van Christus de Koning (Portugees: Santuário de Cristo Rei) is een katholiek monument en heiligdom gewijd aan het Heilig Hart van Jezus Christus met uitzicht op de stad Lissabon in Almada, in Portugal. Het werd geïnspireerd door het Christus de Verlosser-standbeeld van Rio de Janeiro, in Brazilië, nadat de kardinaal-patriarch van Lissabon dat monument had bezocht. Het project werd ingehuldigd op 17 mei 1959. Het gigantische standbeeld werd opgericht om dankbaarheid uit te drukken omdat de Portugezen de directe vernietigende gevolgen van de Tweede Wereldoorlog bespaard bleven.

Vanaf de inhuldiging op 6 augustus 1966 tot 1974 heette de brug de Salazar-brug (Ponte Salazar), naar de Portugese premier António de Oliveira Salazar, die opdracht gaf tot de bouw ervan. Na de Anjerrevolutie, die de overblijfselen van het regime van Salazar omver wierp, werd de brug hernoemd naar 25 april, de datum van de revolutie. Het wordt ook wel de Taagbrug genoemd (in het Portugees: Ponte sobre o Tejo = "brug over de Taag")

Deze toren is een valse vuurtoren die nooit heeft gewerkt. Het werd gebouwd voor de Portugese Wereldtentoonstelling in 1940 als onderdeel van de verhalen van de ontdekkingen, aangezien het slechts een toeristisch element is gelegen tussen de Toren van Belém en het Monument der Ontdekkingen. In zijn structuur zit alles wat deel uitmaakt van een vuurtoren, toren, balkon, lantaarn en koepel, behalve het verlichtingssysteem.

De Toren van Belém, officieel de Toren van Saint Vincent, is een 16e-eeuws fort in Lissabon dat diende als inschepings- en ontschepingspunt voor Portugese ontdekkingsreizigers en als een ceremoniële toegangspoort tot Lissabon. Het werd gebouwd tijdens het hoogtepunt van de Portugese Renaissance en is een prominent voorbeeld van de Portugese manuelijnse stijl, maar het bevat ook hints van andere bouwstijlen.

Padrão dos Descobrimentos (Monument van de Ontdekkingen) is een monument langs de rivier waar schepen vertrokken om India en de Oriënt te verkennen en handel te drijven. eeuwen.

Het Museum of Art, Architecture and Technology (maat), opgericht in oktober 2016 als onderdeel van de langdurige toewijding van de EDP Foundation aan cultureel beschermheerschap, is een internationale instelling die zich toelegt op het bevorderen van kritisch discours en creatieve praktijken die nieuwe inzichten in het historische heden en een betrokkenheid bij de gemeenschappelijke toekomst versterken. Gelegen aan de rivieroever van de historische wijk Belém, in Lissabon, beslaat de campus van de EDP Foundation een oppervlakte van 38.000 vierkante meter en bestaat uit een hergebruikte elektriciteitscentrale — de Central Tejo, een iconisch voorbeeld van industriële architectuur oorspronkelijk gebouwd in 1908 — en een nieuw gebouwd complex ontworpen door de Londense architectuurstudio AL_A (Amanda Levete Architects). Beide gebouwen huisvesten tentoonstellingen en evenementen die door het museum worden geprogrammeerd en zijn verbonden door een landschapsproject van de Libanese architect Vladimir Djurovic.